Methadon moe

FB_IMG_1451497043274Nog nooit heb ik tijdens een zitting zo vaak een verdachte horen zeggen dat hij de veroorzaakte schade gaat vergoeden. Roelf (42) kan er wat van. Wel tien keer meldt hij dat hij de schade gaat vergoeden. ‘Nou, dan. Dan is het toch klaar?’ zegt Roelf. Vergoeden of niet, er ligt een strafzaak op tafel die moet worden behandeld. Roelf is een gevaar voor zichzelf en een gevaar voor de maatschappij, zeggen deskundigen. Hij is een junk van het type: erg.

Hij wordt geboren in Amsterdam. Hij woont, tot hij afglijdt, in St. Johannesga (fr.). Daar mag hij van de burgermeester niet meer wonen. Hij heeft er teveel gedaan. De maat is vol.

Vandaag moet Roelf terecht staan voor vernieling in het Martini ziekenhuis in Groningen, en voor bedreiging richting een hulpverlener van de kliniek voor forensisch psychiatrische patiënten (FPK) in Zuidlaren, waar Roelf is opgenomen.
Wat wil nu het geval. Roelf is al jaren verslaafd en hij heeft ernstige psychiatrische aandoeningen. Hij is schizofreen, en probeert al jaren af te kicken van harddrugs. Hij is gebruik- en methadon moe. Hij spaart 38 stuks pillen op, om ze allemaal in één keer in te nemen. Hij is er wel klaar mee. Van gevangenis naar kliniek en vice versa: Roelf trekt het niet meer. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

‘Want pedo’s, daar hebben we een hekel aan’

van mesdagkliniekLicht verstandelijk beperkt, overmatig drankmisbruik in het verleden en de status Tbs’er. De Van Mesdagkliniek, daar zit John. Een 28-jarige man met borderline en een agressieprobleem. Hij komt van oorsprong uit Friesland. In December 2014 viert hij samen met twee mede TBS’ers (32 en 33) een feestje in de kliniek. De drie mannen zitten op een afdeling waar ze worden voorbereid op hun terugkeer in de maatschappij.

Op die avond wordt het een feest met alles er op en er aan. Rum, XTC pillen en joints. ‘Ach, als iemand op verlof is geweest, wordt er makkelijk iets binnen gesmokkeld’, verklaart John op de zittingsdag, zo’n anderhalve week geleden.
Ze hebben Pieter, een mede Tbs’er, niet gevraagd mee te feesten. Pieter is een pedofiel. ‘En daar hebben we een hekel aan’, zegt John op zitting. Ze smeden tijdens de drank en drugs het plan om Pieter te grazen te nemen.

Rond middernacht kloppen ze op zijn kamerdeur. Met een leugentje willen de heren naar binnen. Pieter, zich van geen kwaad bewust, wordt op het moment van openen van de deur direct in elkaar gestompt, getrapt en geslagen. Ze steken hem met een broodmes in zijn pols en trekken het koord van zijn sweater strak om zijn hals. Daarbij bedreigen ze hem met de dood en stelen ze vijftig euro. Ze persen een trui tegen zijn mond om te voorkomen dat Pieter lawaai maakt. Een stijf uur gaan ze volledig op Pieter tekeer. Eén van de drie heren drukt bij vertrek uit de kamer van Pieter op de intercom. Dan pas krijgt de portier lucht van de ernstige mishandelingen. Pieter verklaart later met de striemen rond zijn nek dat hij ‘wel voelde dat hij het leven zou laten’. John zegt daarover op zitting dat het wel klopt, dat ze ‘m behoorlijk te grazen hebben genomen. ‘Moord was niet de bedoeling, maar een waarschuwing was op zijn plaats.’ Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Hete soep

 

 

 

 

FB_IMG_1451497016950‘Wat doen we. Oliebollen, appelflappen, of beide?’ zegt Anna tegen haar 73-jarige man Bernard. Het is woensdag 30 december van 2015. Bernard voelt zich niet geweldig, maar toch doen ze samen wat boodschappen.
Bernard en Anna. Vrijwel alles doen ze samen. Boodschappen, het huis, de was. Waar hij is is zij, en andersom. Sommige dingen doen ze niet meer samen. Al heel lang niet meer. Bernard schuwde in het verleden een drankje niet. Hij werd van alcohol een ronduit vervelende kerel. Anna verafschuwde zijn gepulk en gerotzooi aan haar lijf dan. Het hield op voor Anna. Voor Bernard. Ze kregen er wel eens ruzie over maar met de ‘mantel der jarenlang huwelijk’ werd dat onder het tafelkleed geschoven. Stilgezwegen. Er was verrekte veel te zeggen, maar te zwijgen nog veel meer.
Mei van het jaar 2013. Na hun zondagse kerkbezoek was het gebruikelijk dat de hele familie bij Anna en Bernard thuis kwam. Een hapje, een drankje. Zijn kleindochter van toen tien jaar kwam dan ook. Wanneer Anna met hun schoondochter de keuken in dook en zijn zoons een sigaret rookten in de tuin, greep hij zijn kleindochter op schoot, en graaide hij in kleindochters bloesje en ondergoed. Bernard deed deze vunzigheden bij zijn kleindochter tot maart 2015. Op die dag kwam zijn schoondochter achter de afschuwelijke waarheid, die haar schoonvader Bernard voor iedereen verborgen wist te houden. Lees verder

Geplaatst in Andere verhalen, Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Dode vogels

FB_IMG_1451496901388

Ja. Ik ga het anders doen. Dat is het mooie van een nieuw jaar. In veel gevallen heb je de keuze het anders te doen. Soms overkomt je iets waardoor je moet ‘nemen’ en pikken. Laten we allemaal hopen dat niemand dat hoeft. Iets te verhapstukken te krijgen, dat niet past of wat je machteloos doet voelen.
Machteloosheid. Ik neem afscheid van mensen die me dat gevoel geven. Moedwillig, opzettelijk. Ik zeg op mijn manier gewoon harder ‘nee’ tegen mensen die menen me voor hun karretje te kunnen spannen. Die me wel handig vinden. ‘Handig, zo’n journalist.’ Een collega zei eens: ‘Wie denken zij wel wie zij zijn?’ En juist van die lui, waar ik wars van ben, neem ik afscheid.
Ook zeg ik vaarwel tegen mensen die beloven maar niet doen. Correctie: nooit doen. Die mooie verhalen vertellen, of liegen en me aan het lijntje houden. Veel te lang. Vanmiddag zat ik er kauwend op een oliebol eens over na te denken. Lees verder

Geplaatst in Andere verhalen | Getagged , , , , , | 2 reacties

Een roos zien bloeien in december

FB_IMG_1451497016950De hond heeft haar grote borstelbeurt gehad. De enorme beer ziet er weer mooi en wollig uit. Ze kijkt me aan wanneer ik mijn tas pak om nog wat boodschappen te halen. Ze is al uit geweest en heeft al in de grote tuin gespeeld. Met een kluif duikt ze ‘haar’ bossen in. De lange wandelingen die ik/we hier meerdere malen per dag met haar maken zorgen voor rust in het hoofd. Zo een wandeling in het schitterende natuurgebied vlakbij, is voor mij een prima uur om bij het afgelopen jaar stil te staan. Wat ik dan ook vaak doe, rond deze dagen. Zakelijk gezien gaat het me voor de wind, er liggen mooie schrijfopdrachten in het verschiet. Ook in 2016 verwacht ik een fijn jaar, in dat opzicht.

FB_IMG_1451497150527
Gezondheid? Ik kan er kort over zijn. Ik heb flinke klappen te verduren gehad. Er zijn nachten geweest dat ik gewoonweg bang was. Die veerkracht van me. Dat is iets waarover ik me verbaas. Onvermoeibaar schijn ik door te kachelen. Sterk, dat is hoe ik me voel, en lichamelijk voel ik me beter dan ooit. Geestelijk ben ik vanaf februari tot zeker eind oktober in een achtbaan beland, die nu pas weer rustiger ‘terug naar start’ gaat. De volwassen wordende kinderen nemen grote stappen en besluiten. Het is een kwestie van loslaten, van meer maar ook anders genieten. “Het is de blik in je ogen, zodra je kind in de kamer komt” zei mijn grootmoeder altijd. “Dat is wat telt, dát gevoel!” Wijsheden waar ik vaak aan terug denk. Hoe een gelijk ze had. Dat gevoel van trots, bewondering voor alle drie. Ze zijn zo hoopvol, zo bomvol plannen. Lees verder

Geplaatst in Andere verhalen | Getagged , , , , , | 3 reacties

Zou het erg zijn, lieve opa…

Rechtbank SiebrandHij wandelt met een pet in de hand de zittingszaal in. Hij heeft deze uit fatsoen maar even afgezet. Dat hoort zo. In de rechtbank, voor het denkbeeldige hekje, ben je netjes. Vandaag krijgt hij een aantal vragen te beantwoorden. Met een pet op lijkt dat wat gehaast. Alsof je nog van alles te doen hebt. Zwijgzaam wacht hij af. De rechter begint met het opnemen van zijn personalia. Het klopt allemaal. Hij is inderdaad 73 jaar oud.

Vanaf mei 2013 tot maart 2015 zou hij met zijn kleindochter van toen elf jaar hebben gerotzooid. Dat stopt op 13 maart, want op die dag belt de moeder van het meisje met de politie. Haar dochter zou uitlatingen hebben gedaan over haar opa, de schoonvader van de moeder. Moeder noemt dat dochter een paar weken geleden een paar keer met een biljet van vijf euro was thuisgekomen. Dat had ze, zei haar dochter, gevonden in de tuin. Volgens moeder was het biljet brandschoon, er zat geen gras of grond aan. Moeder heeft vermoedens en vraagt door bij dochter. De aap komt uit de mouw: ‘Opa zit aan mij. Zolang ik me kan herinneren.’ Op de vraag of het geld van opa komt, is het antwoord: ja. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , | 1 reactie

Rechtbankmenu

cropped-Foto-gerechtsgebouw-site-karin-met-vulpen..jpgAls rechtbankverslaggever moet je veel dingen tegelijk doen. Luisteren, schrijven, herschrijven, aanhoren. Je moet je telefoon in de gaten houden voor ander nieuws, een app sturen naar de redactie en in de gaten houden of je niet die belangrijke zaak bij de politierechter mist, want zaken lopen weleens uit. En je moet je inhouden. Beheersen. Niet met je ogen draaien, al walg je soms van de zaak. Al denderen details om je oren waarvan de honden geen brood lusten.
Ik vind een aantal ‘zaken’ naar en moeilijk. Ook om me daarbij in te houden. Maar ik heb daar al jaren iets op gevonden. Ik herinner me een zitting in Groningen, waarbij een man, verdacht van misbruik van een dochter (8) van een kennis, op zitting verklaarde dat het meisje ook altijd bij hem op schoot ging zitten. Ze jurkjes droeg, kusjes gaf. Ze nooit ‘nee’ zei, als hij haar vroeg zijn piemel te kussen. Daar kreeg ze dan een euro voor. Of snoepgoed. Hij was verliefd op haar geworden, gaf hij toe. En dan komen de details. Hoe vaak hij zijn lul bij haar binnen bracht. Hoe vaak hij dingen bij haar deed, die niet horen bij een kind van 8 jaar.
Van de vriendschap met haar vader, dat mag helder zijn, is geen spaan over sinds de vader van het meisje van uit zijn dochters mond hoorde dat er wit spul uit ‘vriend van papa’s piemel kwam’.
De zaak ‘vader maakt eigen dochter (11) zwanger’, ik zat erbij. De goede man had babykleertjes gekocht toen hij hoorde dat hij opa werd. Van zijn eigen kind. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

De wekelijkse winstuitkering

De vennootschap

Het is helemaal niet zo gek. Dat je een dure lening van 75.000 euro wilt oversluiten tegen een lening met een veel lagere rente. Dat zou een gezin honderden euro’s per maand kunnen besparen. Zo denken Jake en Katja uit Drenthe er ook over. Na jaren van puzzelen, een gezin onderhouden én twee hypotheken die in hun nek hijgen, is voor Jake de maat wel vol. Het bedrijf waar hij vennoot van is, keert hem wekelijks winst uit. Keurig op de bank. Niets aan de hand. In loondienst van datzelfde bedrijf, dat is veel beter. Gewoon een vast loon per maand, geen gezeur. Dan kan de door Jake en Katja afgesloten lening van 75.000 euro tegen een veel lagere rente voor meer financiële rust zorgen. Komt het gezin alleen maar ten goede. 2013-12-22 04.00.37Niks verrijking, niks vakanties naar Hawaii, maar een paar honderd euro per maand lucht. En werkelijk aflossen.
Jake overlegt met zijn vennoten. Natuurlijk is dat mogelijk. De wekelijkse winstuitkering komt neer op een 3000 euro per maand. Netto. De lening knelt Jake om zijn schouders. Het moet snel worden geregeld. Op Jakes bankrekening wordt een proefberekening van ruim 3000 euro gestort. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Breingeheim. De verkrachting

Foto van Groningen: Siebrand H. Wiegman (C)

Foto van Groningen: Siebrand H. Wiegman (C)

Bij de meldkamer van de politie komt op zeven januari een melding binnen over een vrouw die rond half tien in de ochtend de school van haar kinderen binnenrent en daar vertelt dat ze is verkracht. Door haar 44- jarige ex. Ze vertelt dat ze in haar woning door haar ex krijgt toegefluisterd: ‘Ik kan jou geven wat niemand kan.’ Daarbij uit hij forse bedreigingen en verkracht hij haar. Ook heeft hij haar hond neergestoken, zegt ze. Die ligt bloedend in haar huis. Daarna valt ze flauw.
Politie stelt onmiddellijk alle drie haar kinderen in veiligheid. Een agent post bij haar woning. Hij ziet dat haar ex wat spullen in een auto laadt en wegrijdt. Hij wordt bij een tankstation aangehouden, maar probeert weg te rijden. Hij stopt pas wanneer er een pistool op hem wordt gericht. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Man in pak

 

Foto van tekening. Beide:  J.B. Smalbil

Zijn pak is een soort van grijsachtig- bruin. Hij knikt als hij luistert naar wat de officier aan de rechters vertelt waarvan hij wordt verdacht. Het in het bezit hebben en (1 keer) verspreiden van afbeeldingen met kinderporno. Kindjes van beneden de 12 jaar jong. 132 afbeeldingen en 12 video’s, om precies te zijn. 144 bestanden. Klinkt veel, is het niet. Dat wil zeggen: meer dan genoeg om vervolgd te worden.

 

Ik heb echter in al wat jaren rechtbank, aantallen door de zittingszaal horen knallen van ver boven de duizenden afbeeldingen. Dit is dus een ‘kleintje’, maar zeker niet minder strafbaar. Elke foto of wat voor beeldmateriaal aan kinderporno ook, is er één teveel. Zo denkt het openbaar ministerie (OM) er ook over.
Begin november 2014 komt er bij de politie in Drenthe een melding binnen. Van Microsoft. Er zijn verdenkingen. Er is op het IP- adres van de man in pak kinderporno gedownload. Er volgt een huiszoeking, waarbij ook zijn computer wordt doorgelicht. Van januari tot oktober van dat jaar zijn afbeeldingen van internet gehaald, zo blijkt. De hele handel wordt in beslag genomen.
‘Het was niet de bedoeling dat de afbeeldingen in de zogenaamde Skydrive terecht kwamen, maar per ongeluk kwamen ze daar wel.’
Hij vervolgt:
‘Het is eigenlijk als een soort van therapie voor mezelf begonnen. Ik chatte op een site met een Amerikaan die hetzelfde als ik had meegemaakt. Ik heb namelijk als jonge jongen van 13 een relatie gehad met een veel oudere man en ik heb dat als zeer prettig ervaren. Deze Amerikaan herkende dat. Ik wilde echt alleen maar herinneringen ophalen aan die mooie momenten van toen. Niets meer. Ik heb geen behoefte gehad aan seks met kinderen. Het was puur ervaringen uitwisselen van gevoelens.’
Hij is 63 jaar. Hij bekleedt een hoge functie bij Rijkswaterstaat. Zijn baas weet van niets. Lees verder

Geplaatst in Rechtbankverslagen, Uitspraken | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen